در وصف مردی مرد ، هنر مندی پر شور ، جانبازی پایمرد چون حسین نوری كه کوچه پس کوچه های عشق و صفا و عهد را به پایان برده است و مظهر غرق در مقام محبوب است، همین بس كه او مصداق اسم شریف و مبارکش می باشد كه هر اسمی مظهر ذات است . او از حسین علیه اسلام آموخته است كه نزدیكترین به عباس باشد. او جانبازی را همچون عباس علیه اسلام انتخاب كرده است كه اگر پایش را زدند با دست و اگر دستش را زدند، با دندان مشک و قلم را به مقام عشق رساند و نور حق را با صفای شیرین و شهد قامتش تصویر سازد و قلم زند. او از سالار مردان عصر خود است و در حالی است كه همت ، نزد او كم آورده است . وجود بلندش و روح پاك و مصفایش بی هیچ تذکری ، ذکر است وآن حال گرامش نا گفتنی